Na początku XIX wieku właściciele dóbr Borów osadzili pewną grupę chłopów w lesie na północ od Borowa. Chłopi zajmowali się wytapianiem smoły i wytwarzaniem węgla drzewnego. Węgiel drzewny i inne wyroby z drzewa wyrabiano w specjalnych kopcach ziemnych, które dymiły i często takie osady zwano po prostu hutami.
Właśnie taka śródleśna osada o nazwie Huta zaznaczona jest na mapach tego terenu z 1839 roku. Z czasem wytrzebiono pewien obszar ziemi i osiedlili się tu chłopi zajmujący się uprawą ziemi.
Huta Borowska w pierwszej połowie XIX wieku.
Osada Huta Borowska powstała w połowie XIX wieku i w 1864 roku ziemia dworska została uwłaszczona. W 1870 roku po raz pierwszy zanotowano istnienie tej wsi aktach kościelnych. Wieś należała do gminy i parafii Chodel.
W 1921 roku w tej wsi zanotowano istnienie 11 domów i 14 innych budynków mieszkalnych, mieszkało tu 137 osób.
Właśnie taka śródleśna osada o nazwie Huta zaznaczona jest na mapach tego terenu z 1839 roku. Z czasem wytrzebiono pewien obszar ziemi i osiedlili się tu chłopi zajmujący się uprawą ziemi.
Huta Borowska w pierwszej połowie XIX wieku.
Osada Huta Borowska powstała w połowie XIX wieku i w 1864 roku ziemia dworska została uwłaszczona. W 1870 roku po raz pierwszy zanotowano istnienie tej wsi aktach kościelnych. Wieś należała do gminy i parafii Chodel.
W 1921 roku w tej wsi zanotowano istnienie 11 domów i 14 innych budynków mieszkalnych, mieszkało tu 137 osób.
