E-pocztówki

Zobacz galerie z: Biegi przełajowe Chodel

Statystyki

Unikalne wizyty:31152

Wszystkie wizyty:2510615

Użytkownicy online:1

Radlin

opublikowano: 2006-08-03 00:00:00
Radlin powstał na początku XV wieku. Była to szlachecka wieś jej pierwszym właścicielem jest Gotard z Radlina, notowany w zapiskach archiwalnych w latach 1409-1431. W kolejnych latach część wsi posiadał też niejaki Bystram Łopieński. Od połowy XV wieku dziedzicem był Mikołaj z Radlina, który był bardzo bogatym człowiekiem i zapisał swojej żonie Elżbiecie 500 grzywien wiana. Mikołaj zwany „Bystram” w końcu XV wieku został stolnikiem lubelskim i komornikiem granicznym ziemi lubelskiej.
Miejscowy ród szlachecki pochodził z ziemi radomskiej. Zapewne na początku XV wieku wspomniany Gotard otrzymał nadania ziemskie w ziemi lubelskiej i założył Radlin oraz Łopiennik. Co ciekawe część tego rodu wyemigrowała do Prus dając początek sławnemu rodowi Bystramów-Radlińskich, którzy zajmowali tam przez długi czas ważne urzędy sądowe. Jeszcze w końcu XVII wieku dopisywali sobie do nazwiska dopisek „z Radlina”. Część z nich przeniosła się z czasem na Litwę i do Kurlandii, gdzie otrzymali nawet tytuł barona.
Mikołaj dziedzic Radlina w końcu XV wieku miał zapewne syna Mikołaja, który również robił karierę w ziemi lubelskiej i w 1503 roku był już podsędkiem ziemi lubelskiej (urzędnik sądowy).
Radlin był w czasach średniowiecza dużą, rozwiniętą gospodarczą wioską. Jej dziedzice postarali się o dobry rozwój wsi i w 1430 notuje się w tej wsi wójta Wojciecha, co świadczy, że wieś miała prawo niemieckie. Dodatkowo w 1523 roku król Zygmunt Stary na prośbę dziedziców przeniósł tą wieś na prawo chełmińskie. W tym czasie wieś liczyła 4 łany ziemi uprawnej. Z XV wieku pochodzą informacje o pierwszym nieszlacheckim mieszkańcu wsi, był to Maciej Maciejak karczmarz z Radlina.
W XVI wieku Bystramowie-Radlińscy przestali być dziedzicami tej wsi oraz sąsiedniego Łopiennika. Kupili je Siemieńscy herbu Dąbrowa. Niestety o tym rodzie zachowało się bardzo niewiele materiałów.
Spis podatkowy z 1626 roku informuje, że Radlin liczył 15 półłanowych gospodarstw, były też gospodarstwa zagrodników, mieszkało tu 10 komornic bez bydła. Według spisu właścicielem wsi był Andrzej Siemieński.
W Herbarzu Kaspra Niesieckiego spotykamy taką informacje: Przez szereg lat famila [Siemieńskich] posiadała dobra ziemskie w województwie Lubelskiemm, dopiero około r. 1630 Krzysztof ze Sławczyna Siemieński, syn Stanisława (może brat Andrzeja?) dziedzica dóbr Radlina i Zapiennika w województwie lubelskiem w powiecie urzędowskim przeniósł się w województwo Krakowskie”.
Spis podatkowy z 1676 roku informuje, że Radlin liczący 8 osób służby i 80 poddanych należał do kasztelana sandomierskiego. W tym czasie kasztelanem sandomierskim był Aleksander Gratus Tarnowski. Tarnowski pochodził z możnego rodu. Był kasztelanem kijowskim potem sandomierskim. Następnie dobra Radlin i Łopiennik przechodziły z rąk do rąk możnych rodów magnackich posiadających czasem i setki wsi, trudno, więc teraz dokładnie stwierdzić kto był dziedzicem tych dóbr przez następne lata. Więcej informacji pochodzi dopiero z końca XIX wieku.
Sam Radlin w 1787 roku liczył 194 mieszkańców w tym 17 Żydów. Natomiast w 1827 roku było tu 25 domów i 214 mieszkańców. W połowie XIX wieku dobra Radlin składały się z wsi Radlin, Łopiennik, Zakącie, Majdan Stary (Radliński), Ludwinów i Kazimirów oraz licznych folwarków. W 1864 roku ziemia dworska została uwłaszczona i w Radlinie powstało 27 gospodarstw chłopskich na 484 morgach ziemi.
W drugiej połowie XIX wieku właścicielem tych dóbr był Mikołaj Gosiewski herbu Ślepowron. Mikołaj Gosiewski miał córkę Marię, którą wydał za Gustawa Kochanowskiego (zm. 1905) syna Franciszka Salezego Kochanowskiego. Byli to ci Kochanowscy spokrewnieni ze sławnym pisarzem. Mikołaj Gosiewski podzielił majątek na dwie części, jedną zatrzymał dla rodziny Gosiewskich, a drugą część (Łopiennik) otrzymali Kochanowscy(mieli go jeszcze w okresie międzywojennym).
Według opisu wsi i dóbr Radlin z końca XIX wieku było tu wzorcowe gospodarstwo ziemskie. Dobra Radlin „posiadają tartak, wiatrak, pokłady kamienia wapiennego i opoki. Staranne gospodarstwo folwarczne, piękny ogród angielski”. Dobra Radlin składały się w końcu XIX wieku z folwarków Radlin i Stasin i liczyły 1565 mórg ziemi.
Według spisu powszechnego z 1921 roku w Radlinie mieszkało 459 osób w 62 domach. Folwark Radlin (zapewne ze Stasinem) liczył 9 domów i 202 mieszkańców.
Właścicielem ziemskim w okresie międzywojennym był Leon Gosiewski posiadający 460 ha ziemi. Handlem nierogacizną w tej wsi zajmował się J. Pawłowski, a sklep spożywczy posiadał S. Czapla.

Filtruj:

X